ผมเองก็เฉกเช่นคนอีสานทั่วไป เมื่อถึงคราวเทศกาลสำคัญ ๆ ก็ได้เวลาได้โอกาสกลับบ้านเกิดเพื่อดำเนินชีวิตไปตามเทศกาล พบปะญาติพี่น้องต่าง ๆ ที่นาน ๆ จะเห็นกันครั้งหนึ่งก็ได้อาศัยช่วงเทศกาลอย่างนี้แหละ แม้ว่ันเวลาแห่งความสุขเช่นนี้จะมีจำกัดเพียงไม่กี่วันต่อปีแต่อย่างน้อยเราก็ใช้มันให้คุ้มค่ามากที่สุุดเท่าที่จะมากได้ วันนี้เป็นวันสงกรานต์ปี 2562 นอกจากเราจะต้องเข้าร่วมงานกิจกรรมของหมู่บ้าน ก่อนที่กิจกรรมต่าง ๆ จะเริ่มขึ้นในเวลาสาย ๆ เช้าวันนี้ก็ถือโอกาสตามพ่อและพี่สาวไปหาหญ้าและใยประดู่อ่อนมาให้วัวไว้กินซึ่งถ้าเป็นช่วงเทศกาลอย่างนี้ วัว ควายที่เลี้ยงไว้ จะไม่ได้ออกไปหากินตามทุ่งไร่ทุ่งนา เพราะผู้จะต้องเข้าร่วมกิจกรรมของทางหมู่บ้าน เลยต้องหาอาหารมาไว้มากเท่าไหร่ยิ่งดี เผื่อไว้ในวันถัด ๆ ไปด้วย จะได้ไม่ต้องลำบากออกไปหาทุกวัน ยกเว้นไม่พอจริง ๆ จึงจะออกไปหามาเพิ่ม ก็อย่างที่รู้ ๆ ว่าหน้าแล้งเมษาอย่างนี้ พื้นดินแทบทุกที่ของภาคอีสานแล้งจนแทบหาน้ำไม่มีเลย ดังนั้นหญ้าต่าง ๆ ก็แห้งตายเป็นส่วนใหญ่ ยกเว้น ถ้ามีฝนตกมาบ้าง ก็จะทำให้พอที่จะหาหญ้าได้ ทางเลือกหนึ่งในการหาอาหารให้วัวควายนอกเหนือจาก รำและฟางข้าว ก็คือใบประดู่อ่อน ซึ่งวัวควายชอบกินไม่ต่างไปจากหญ้าเลย บ้างก็ว่าเป็นยากำจัดพยาธิให้วัวควายได้ด้วย และสิ่งที่จะต้องมีติดรถอีแต๊กกลับบ้านด้วยทุกครั้ง ก็คือฟางข้าวแห้ง ที่เป็นอาหารหลักให้วัวได้กินยามหน้าแล้งอย่างนี้ แม้ว่ามันจะไม่ใช่อาหารที่ดีเลิศสำหรับสัตว์เลี้ยง แต่มันช่วยให้มีอหารในวันหนึ่งRead More →